ХАЛЫК СӘНГАТЕ МӘКТӘП УКУЧЫЛАРЫ БЕЛӘН ОЧРАША

Татарстан Республикасы Дәүләт җыр һәм бию ансамбленең үз концерт залы юк. Стационар мәйданчык булмау аның миссиясен чикләми, киресенчә, аны тагын да җанлырак һәм турырак итә: ансамбль гадәти сәхнәләрдән читкә чыгып, үзен аеруча көткән урынга — мәгариф учреждениеләренә килә.

«Пушкин картасы» программасы кысаларында ансамбль Казанның 174нче гимназиясендә укучыларга онытылмаслык концерт бүләк итте. «Без бергә» программасы мәдәни күптөрлелек дөньясына чын сәяхәткә алып керде: һәр номер буыннар арасын тоташтыручы күпер кебек яңгырады, хәзерге заман мәктәп укучыларын төрле халыкларның үзенчәлекле мирасы белән тоташтырды. Матур костюмнар, тере оркестр, дәртле биюләр, моңлы җырлар мәдәни тарих белән танышуны җанландырып җибәрде һәм аны яшүсмерләргә якын һәм аңлаешлы итте.

Ансамбль өчен мондый очрашулар — гастрольләр генә түгел, ә мөһим мәгърифәтчелек миссиясе дә. Мәктәпләрдә чыгыш ясап, коллектив сәнгатьне күрсәтеп кенә калмый, ә яшьләрдә гореф-гадәтләр белән эмоциональ бәйләнеш формалаштыра. Биредә «сәхнә — зал» дистанциясе юк: турыдан-туры элемтә, җанлы аралашу, номерның ничек барлыкка килүен күрү, мәдәниятнең ритмын һәм интонациясен тою мөмкинлеге бар. Нәкъ менә шундый очрашуларда халык иҗатына чын кызыксыну туа.

Үз залың булмау бу контекстта хәтта өстенлеккә дә әверелә: ул коллективны бер мәйданчыкка бәйләми, ә мобиль, тамашачыга мөмкин кадәр якын булырга ирек бирә. Ансамбль тамашачының үзе янына килүен көтеп утырмый, ул үзе киләчәгебез формалашкан урынга: мәктәп сәхнәләренә бара.

Коллективны алда якты вакыйгаларга бай, онытылмас очрашулар көтә. Һәр чыгыш —  яшь буынның йөрәкләрендә гореф-гадәтләребезнең яшәвен, яңгыравын һәм биюен дәвам итүенә бер адым.